Skrípó, 02.12.08

Skrípó, 22.11.08

Bæði augun opin?

Ein færslan mín hefur fengið andmæli.

Ég átti sjálfur ekki í viðskiptum við stóru bankana 3. En þegar ég spurði þjónustufulltrúann í Sparisjóðnum mínum um sparnaðarleiðir þá benti hann mér vissulega á peningamarkaðssjóði. En sagði mér jafnframt að það væri viss markaðstengd áhætta fólgin í þeim. Hann sýndi mér kynningarbæklinga um sjóðina sem sögðu þetta sama. Úr varð að ég valdi venjulegan leiðinlegan innlánsreikning, og skipti síðan í verðtryggðan innlánsreikning þegar allt fór til fjandans.

Hvar eru kynningarbæklingar þessa fólks sem keypti sig inn í þessa sjóði? Kemur þar fram að þetta sé 100% öruggt? Hví þá ekki að leita réttar síns?

Er það sanngjarnt að skattbyrði þjóðarinnar aukist svo hægt sé að niðurgreiða tap fólks á peningamarkaði? Kom það fram í skilmálunum við þessa sjóði að þeir væru tryggðir með almannafé? Mér hefði sjálfum ekki fundist það sanngjarnt að annað fólk greiddi tapið mitt. Ekki bið ég þjóðina um að borga af bílaláninu mínu sem er í gengiskörfu. Því ég gekk inn í það helvíti með bæði augun opin.

Atið

Flestir fullorðnir einstaklingar á Íslandi er að upplifa sig í miklu ati. Þar á meðal ég. Það streyma inn fréttir af spillingu og klúðri, svo mikil holskefla af efni að fjölmiðlar hafa ekki undan að rannsaka og birta allt, og eru nærri viku á eftir blogginu. Vefmælingar sýna þjóðarmet í lestri á fréttum og bloggi.

En svo verður þetta svo mikið af fregnum af baktjaldamakki, lygum ráðherra og embættismanna, embættisafglöpum, o.fl. að fólk verður dofið. Hefur sig varla í að hneykslast lengur. Hneykslunarferlið er orðið fólki svo kunnugt að það á engin orð eftir. Dæsir bara, grúfir nefið ofan í kaffibollann og segir „jæja.. svo kvennalandsliðið er á leið á mót, eða eitthvað, er það ekki, hmm?“

En það er kjarni að myndast. Kjarni af fólki sem hefur tapað starfi, eignum, von, og jafnvel sjálfsvirðingu út af aðgerðum annarra. Og brotamönnunum er verið að bjarga frá gjaldþroti með baktjaldamakki. Þessir einstaklingar fá ekki nóg af atinu. Þeir gætu hrundið af stað byltingu.

Bankamaður er jafnari en venjulegur maður

Eitt stærsta spillingarmálið tengt nýju bönkunum í dag er hvernig verið er að bjarga bankastarfsmönnum undan lánaskuldbindingum sínum. Þetta lesendabréf birtist á vef Egils Helgasonar í gær, 30. október:

Frá bankamanni

Smá saga af því sem er að gerast innan bankanna þriggja núna - staðfest frá fyrstu hendi þar sem ég er einn af þeim sem þetta á við. Finnst siðferðisleg skylda mín að láta vita af þessu.

Mikill fjöldi starfsmanna hefur keypt hlutabréf gegn láni (og þá helst erlendu) á undanförnum árum og jafnvel stuttu fyrir hrunið. Innan bankanna er unnið að því hörðum höndum að leysa úr þessari flækju og losa fólk undan þessari skuldbindingu - ástæðan er m.a. sú að starfsmenn sem tapa öllu og verða gjaldþrota mega ekki vinna hjá bankanum.

Hvaða sanngirni er þetta - ef losa á ákveðinn hóp undan skuldbindingum, afhverju á það ekki við alla. Þetta þarf að fá á hreint frá Björgvini G., formönnum skilanefnda og/eða núverandi bankastjórum.

Annað að fjölmargir framkvæmdastjórar seldu eitthvað að bréfum vikuna fyrir hrunið - FME hlýtur að rannsaka það og bakfæra slík viðskipti, við treystum þeim til þess (eða ekki!).

Sagan segir að verið sé að stofna eignalaus einkahlutafélög í eigu bankastarfsmannanna sem fá að taka lánin yfir án þess að búa yfir nokkru veði. Þessi einkahlutafélög geta síðan farið í gjaldþrot án þess að hafa áhrif á kennitölu bankastarfsmannsins. Sem þýðir að óreiðumenn geta unnið í bönkum áfram. Þetta er eitthvað sem hinn almenni launamaður á ekki kost á að gera.

Þetta þarf að birtast á sem flestum stöðum. Ótrúlegt að ekkert heyrist af þessu á Alþingi eða í fjölmiðlum.

Innsæi Ólafs Ragnars

Fyrir 20 árum benti Ólafur Ragnar, nú forseti, á að verðbréfasjóðir Ávöxtun sf. gætu ekki staðið undir skuldbindingum sínum. Orð hans um þessi málefni urðu til þess að sjóðseigendur innleystu fé í unnvörpum og fyrirtækið fór á hausinn. Þá kom í ljós að hluti sjóðsfé hefði verið notað á óeðlilegan hátt, og skuldaði Ávöxtun sf. sjóðnum 68 milljónir. Stjórnendur Ávöxtunar sf. sátu inni á Kvíabryggju í kjölfarið. Einnig fór fram rannsókn á því hvort eftirlitshlutverk bankaeftirlits Seðlabankans og Viðskiptaráðuneytis hefði brugðist. Bankaeftirlitið bar fyrir sig að „allt í einu“ hefðu frjáls viðskipti með verðbréf hafist og þeir ekki haft ráðrúm til að sinna sínu lögboðna eftirliti.

Málið með Ávöxtun var svipað bankahruninu, bara mun smærra í sniðum. Í tilfelli bankahruns var enginn Ólafur Ragnar á þingi, hann var upptekinn við að sinna kynningarstarfsemi fyrir bankana á erlendri grundu. Var „viðskiptaundrið“ of nákomið Ólafi Ragnari í þetta sinn?

Að fallast hendur

Manni fallast hreinlega hendur í þessu ástandi.

Hér ríkir alger glundroði og upplýsingaskortur ofan á hann. Það er engum að treysta í þessu og enginn stendur upp úr sem trúverðugur leiðtogi sem hefur yfir að búa getu til að koma okkur í gegnum þetta. Eini aðilinn að málinu sem maður getur tekið stöðu með er almenningur.

Ef við reynum að mótmæla, þá þurfum við að sitja uppi með afdala stjórnmálahunda og börn þeirra, eða þá kommúnista og listaspírur sem nota tækifærið og tala um fall kapítalismans og upprisu sósíalismans. Nei takk, ég bý þegar við sósíalisma síðan í byrjun október.

Ég var í sjokki, varð reiður, en nú er ég fullur vonleysi. Því mér sýnist enginn geta aðstoðað almenning eða talað fyrir okkar hönd. Ég er ekki á þeim stað í lífinu þar sem ég er tilbúinn í að taka þátt í ofbeldisfullri byltingu. Það þarf ekki veðurfræðing til að segja manni hvert vindurinn blæs.

Samningsstaða

Hvaða samningsstöðu hefur íslenska ríkið við Breta þegar breska fjármálaráðuneytið getur vísað í bréf frá íslenska viðskiptaráðuneytinu þar sem því er afdráttarlaust lofað að innistæðusjóður standi á bakvið Icesave reikningana bresku?

Spennandi verður að sjá hvernig Samfylkingunni tekst að klína þessu bréfi á Davíð Oddsson.

Landsbankinn Securities

Þvert á vilja íslenskra stjórnvalda hefur KPMG samið, fyrir hönd breskra stjórnvalda, um kaup Straums Burðaráss á eignum Landsbankinn Securities í Bretlandi. Þannig kaupa gömlu eigendur rjómann af eignasafninu og halda hrunadansi sínum áfram.

Niðurlægingarnar koma í drífum núna.

Mótmæli, bara gegn Davíð?

Ég er vel til í að mótmæla á morgun. Sérstaklega í hríðarbyl og vofveiflegu veðri -- það er bara viðeigandi. En ef mótmælin snúast bara um persónu Davíðs Oddssonar, þá nenni ég ekki að mæta. Vil ekki standa við svo þrönga afstöðu. Finnst það einum of ódýrt að skella skuldinni á hann einan. Hann segist hafa sannanir fyrir því að hafa reynt að fá bankana til að draga úr áhættusækni sinni, með tilmælum, sem þeir hunsuðu. Hann þarf að fá að sanna það.

Björgvin G Sigurðsson sagði á bloggi sínu ekki fyrir allslöngu að einkavæðing bankanna hafi verið vel heppnuð og löngu tímabær, því bloggi hefur hann lokað. En nú segir Samfylkingin að Davíð þurfi að víkja m.a. vegna framkvæmdar einkavæðingarinnar.

Gott dæmi um það er fjármálaþjónustan. Aðeins fimm árum eftir að einkavæðingu íslensku ríkisbankanna lauk hefur útrás og velgengi þessarar fyrirtækja verið með ólíkindum. Bankarnir eru orðnir megin fyrirtækin í okkar samfélagi sem skaffa þúsundum góð og vel launuð störf. Og þjóðarbúinu um 10% tekna sinna. Frábær árangur og dæmi um þá krafta sem leystir voru úr læðingi með löngu tímabærri einkavæðingu. Lesa meira

Lokapunkturinn er síðan Alþjóða Gjaldeyrissjóðurinn sem vill nokkurnveginn sömu peningamálastefnuna áfram.

Ég hef aldrei verið sérstakur aðdáandi Davíðs, en mig svíður það ef fólk ætlar að eyða tíma sínum og orku í að berjast gegn honum að ástæðulausu. Hvað er annars eftir fyrir andstæðinga hans að japla á?
--- --- ---
Uppfært 11:40:
Ágætur Dr. Gunni svaraði tölvupósti mínum varðandi þessi mótmæli, þó hann sé ekki lengur í forsvari fyrir þau.

Yfirskriftin er núna „Krafan er einföld og þverpólitísk, rjúfum þögn ráðamanna!“

Þannig að kallinn mætir, með útþanda ladsa. Sjá hér.

20þús íslenskar undirskriftir..

Geri athugasemd við þessar 20þús undirskriftir.

Alltof ódýrt að leggja vínarbrauðið frá sér í pásunni, músa sig inn á indefence.is, og pikka inn nafnið sitt með annarri meðan heitur javavökvinn rennur niður úr hinni. Pikka síðan inn einhver önnur nöfn sem maður man eftir, svissa um hendi, bíta í vínarbrauðið og slá inn nokkur bullnöfn líka. Því hver les svona lista, bara að hafa sem flesta!

The revolution will not be televised. Og að sama skapi verða aldrei alvöru mótmæli á netinu.
--
Uppfært 16:27:
Nú eru komnar 34.760 undirskriftir. Hver trúir þessu rugli? Ég myndi vilja fá tölur þeirra sem halda síðunni úti hversu margir vafrar margar einkvæmar heimsóknir þessi vefur hefur fengið. Sé að þeir eru að nota Google Analytics.

Nýtt lyf gegn vonleysi og reiði

Kastljós, 22. október, 2008

Meint heimska krúttkynslóðarinnar

Þeir eru einhverjir sem vilja dangla aðeins í kynslóð krúttanna nú á þessum síðustu og verstu tímum.  Hreyta í þau vegna efnahagshrunsins, og spyrja hvernig þau haldi að hægt sé að stunda einhverja skýjaborga hátækni nú þegar allt er að fara til fjandans. Og slá Andra Snæ Magnason utanundir fyrir vitleysuna að baki Draumalandsins. Stóriðja áfram, ekkert stopp!

Það er þó vert að minnast á það, að í hinum miklu efnahagsþrengingum sem Bandaríkin gengu í gegnum á 8. áratug síðustu aldar, þá voru einhver þálifandi krútt sem töldu að tölvum væri ekki bara ætlað að verða hraðreiknar fyrir stórar stofnanir. Fólk myndi koma til með að vilja einkatölvur á hvert heimili.

Þetta voru meðal annars Microsoft og Apple Inc. Microsoft halar inn óhugsanlegum tekjum inn í bandaríska hagkerfið og stofnendur þess eru ríkustu menn vesturlanda.

Eitt rótgróið stórfyrirtæki, Xerox, átti á þessum tíma hugvitsfólk sem fann upp gluggaumhverfi ákynja því sem við notum í dag, ásamt músinni. Stjórnendum fyrirtækisins fannst þetta svo arfavitlaus hugmynd að þeir seldu Microsoft og Apple Inc. aðgang að þessum uppfinningum og verkfræðingum þeirra. Og það á brunaútsölu.

Nýsköpunarhugmynd

Ég er með arðbæra hugmynd. Hún gengur út á að frysta fósturvísa þeirra sem vilja tryggja sér niðjar, en hafa ekki áhuga á að láta börnin sín borga fyrir óreiðumenn fortíðarinnar.

Þjónustan byggir á að leigumæður muni ala fósturvísana þegar ríkissjóður er aftur orðinn skuldlaus og séð verði fyrir þeim á allan hátt.

Verð: 1 milljarður króna per fósturvísi, 20% systkinaafsláttur.

Gerum bankana vinalegri

Hér er hugmynd. Afhverju ekki að skipta bara alveg um nöfn? Nöfn bankanna eru hvort eð er ónýt. Nefnd í sömu andrá og Al Qaida. Það er slæm vörumerkistenging.

Afhverju ekki bara að kalla Glitni „Birnubanka“, Landsbankann „Elínarbanka“, og Kaupþing „Finnsbanka“? Miklu vinalegra!

Þegar þetta er svo búið, þá getum við notað nafnið Thüle. Það er enginn smeykur við að eiga viðskipti við Thüle.

Nema Filip Grín vilji kaupa okkur á 95% afslætti. Grínland?

Ríkasti krakkinn í bekknum

Ríkasti krakkinn í bekknum var ríkastur því hann fékk mikinn pening frá fjölskyldu sinni. Fjölskyldan er mjög stór og fjölskyldumeðlimir í mörgum heimsálfum.

Krakkinn barst á og montaði sig við bekkjarfélagana. Mætti í teinóttum fötum og með flottasta dót sem aðeins hafði sést í sérstökum lúxusþáttum í sjónvarpi, gerði grín að hinum krökkunum fyrir að vera fátæk, og bauðst til að lána þeim nammi og smáaura af góðvild sinni einni saman.

En á meðan var fjölskyldudrama í gangi. Heimskasti frændinn, olíumaður í Bandaríkjunum, fór á hausinn eftir að hafa lánað öreigum margra milljarða lán til húsnæðiskaupa. Það hrikti í stoðum familíunnar og hún hætti að lána hvoru öðru fé. Fjölskyldan hafði haldið bókhald yfir allan peninginn sem krakkinn fékk, og öllum að óvörum sendi hún litla frænda bréf þar sem tíundaðir voru allir peningarnir sem hann skuldaði, og frestur gefinn í nokkra daga til að borga.

Krakkinn flúði í ofboði til Disneylands í Flórída. Einhverra hluta vegna tóku bekkjarfélagar hans að fá reikninginn. Þeir höfðu jú fengið af og til nammi og svona, hagnast á ríkidæmi krakkans.

Krakkaskíturinn er hinsvegar hafinn upp yfir þetta allt. Og bekkjarfélagar hans kenna kennaranum og skólastjóranum um. Nokkrir vinir krakkans skrifa nefnilega í skólablaðið.

Kraftarnir sem losna

Kraftarnir sem losna við hrun útrásarinnar verða ekki virkjaðir á Íslandi. Allavega væri ég farinn ef ég ætti þess kost.

Var að spökulera hvort ég gæti farið til Frakklands og nýtt það sem ég á inni í ASSEDIC. En gjaldeyrisskömmtun og lágt gengi þýða að ég gæti mest lifað af í 2 vikur.

Svo er nýr Íslendingur, Henrýsson, væntanlegur í desember.

Hvernig segir maður „oxymoron“ á íslensku?

Í kvöldfréttatímanum sagði Geir H Haarde í sömu andrá að einskis væri að frétta, en tími ríkisstjórnarinnar væri vel nýttur.

Það er fundað í hringi.

Nýtt sovét, takk.

Þegar illa árar virðist öllum sama um litla Ísland, og jafnvel berja það aðeins til svona til að láta sér líða betur.

Virðist vera að við eigum ekkert sem öðrum vantar lengur. Eina sem gæti bjargað okkur er stríð milli Bandaríkjanna og Rússlands. Nýtt kalt stríð og Ísland úr NATÓ, þá gætum við haft einhverja samningsstöðu við báða aðila.

Kominn tími á Interpol?

Björn Bjarnason hefur falið ríkissaksóknara að rannsaka bankana.

Gott og vel, en mér þætti hinsvegar mun betra ef Interpol rannsakaði þetta. Ég treysti ekki Íslendingum til að rannsaka Íslendinga núorðið.