Loksins, loksins

Frétta- og fjölmiðlafólk hefur stóreflst í aðgangshörku sinni og í að skera gegnum spunann og koma að kjarna málsins.

Þetta sést á viðtali Sigmars Guðmundssonar í gær, viðtali Egils Helgasonar við Jón Ásgeir Jóhannesson, og svo núna í viðtali Þóru Kristínar Ásgeirsdóttur við Birgi Ármannsson formann allsherjarnefndar.

Meira svona, takk.

DV hefur fengið línuna

Allir helstu auðmenn landsins hafa talsmenn.

DV þetta stóryrtasta blað landsins sem marga æruna hefur svert og fáu sinni beðist afsökunar þykir Egill Helgason hafa misst niður um sig með því að krefja Jón Ásgeir svara í þætti sínum.

DV maskínan fór umsvifalaust í gang:

Egill hundskammaður fyrir Silfrið

Drottningar hrósa Agli

Reiður og ómálefnalegur

Það er dónaskapur að ráðast með stóryrðum á auðmenn, segir stóryrtasta blað landsins.

Brown og Arafat

Egill er á svipuðu róli og Jónas Kristjánsson, yljar sér við eldana, og hamast í geðshræringu. Þeir væru báðir tilbúnir í að fórna ríkinu í skiptum fyrir orðspor okkar gagnvart Bretum. Það er gunguháttur. Svona milliríkjadeilur hafa sinn farveg, sem enginn hefur sýnt fram á að íslenskir ráðamenn hafi brugðið út af.

Brown sjálfur hegðar sér eins og Arafat, talar í stríðstóni við eigin fólk en friðarnótum við okkar ráðamenn. Skilur greinilega ekki að við skiljum oft ensku betur en eigin tungumál, sérstaklega úr vörum stjórnmálamanna.

Hvað hefði verið sagt ef Bretar hefðu fryst eignir allra Sádi-Arabískra kaupsýslumanna í kjölfar 11. sept 2001?

Hver hefur rétt fyrir sér, útvarpið eða bloggið?

Það er mikill munur á málflutningi álitsgjafa í útvarpi og bloggi. Jafnvel reyndir fjölmiðlamenn detta í það dý að reka second-guess áróður gegn stjórnvöldum. Án þess að benda á lausnir. Nema ESB.

Þeir sem Rás 2 og Bylgjan talar við virðast á því máli að bresk stjórnvöld bregðist við íslensku krísunni með harkalegum hætti til að slá pólitískar keilur fyrir Gordon Brown og Verkamannaflokkinn. Ísland er ekki eina landið sem einblínir á afkomu sinna eigin þegna fyrst og fremst. Það gera öll lönd.

Ég er hlynntur ESB aðild. Ég hef búið í ESB ríki og notast við Evru,  og kunni því vel. En það þarf að koma hagkerfinu í gang, og opna á erlend viðskipti aftur áður en við göngum til viðræðna við ESB. Er líklegt að evrópski seðlabankinn sé æstur í að innlima okkar hagkerfi í dag?

Bankakrísan og björgun Svía  í byrjun 10. áratugar var um margt lík íslenskum veruleika í dag. Sagan hefur dæmt þá aðgerð góða að því er ég best veit.

En það má vel deila á íslensk stjórnvöld fyrir að hafa ekki séð þetta fyrir.